İnsan hata yapmadan öğrenez mi?

Sanırım hayır…

Bugüne kadar hep hata yaptıktan sonra birşeyleri anladım…Hep hatalarla öğrendim.Ama şimdi?

Hata yapmaktan korkuyorum.Çünkü bu sefer gerçekler acı sanırım…

Hata yapmak basit aslında…Hata ve sonrasıda…Ama ben bu sefer korkuyorum..

Susuyorum…Sabrediyorum…ve bekliyorum…

Hiç olmadığım kadar sessizim…

Sadece susuyorum olacakları bekliyorum…

Ama sonumun hâyır olduğunu söylemek çok zor…

İlk defa oluyor böyle bir şey…Bir insana katlanıyorum.Beni kırmasına, beni üzmesine ses çıkar”a“mıyorum…Çünkü kaybetmek korkusu ağır basıyor...Korkuyorum hiç olmadığım kadar…

Yanlış yapıyorum biliyorum… Belkide ” hata ” yapıyorum.Bunuda görmezden geliyorum.Biliyorum biliyorum ama susuyorum…

Sürekli tükeniyorum…Bitiyorum…İçim kan ağlıyor ama yine de susuyorum…Hiç olmadığım kadar çok susuyorum…

Ama bunları hak etmedim…

Ben belkide hak ettim.İstereyek, görerek devam ettim…Acıyı mutluluk yaptım kendime…

Hayattan umudunu kesmiş birinin zaten yapacak başka hiç bir şeyi yok inanın bana…Kendimi kandırıyorum…Umutsuzluklarla boğulurken hala umut diyorum umut.Biraz olsun yeter diyorum…

Ama ama ama … hayat sadece bir oyun.

Bende sadece bir piyonum…