Nereden anlayacaksın!

Nereden anlayacaksın beni?

Nereden göreceksin içimi?

Nereden anlayacaksın hissettiklerimiz?

Nereden bileceksin GERÇEK BENi…?

Bilemezsin işte arkadaş..Kimse bilemez ki…Neyi nasıl yaşadığımı nereden bileceksin…

İçim yanıyor.Bunu anlatması o kadar zor ki…Zor olduğunu halde anlatmakta çok zor…

Bir insan kendisinden beklenenin daha fazlasını yapabilir mi?

Herkes diyecektir ki çok zor…

Ah bir bilseniz ahmet bunu yaptı…Aklınızın alamayacağı fedakârlığı yaptı…

Ama ucunda her zaman acı vardı.Şuan bile var.İçimde…Çok derinlerde o acı sürekli büyüyor…

Peki bu acı ne zaman duracak? Ne zaman dinecek? Ne zaman kurtulcam? Ne olacak? NE?

Artık istemiyorum mutlu görünmek için çabalamaktan…Çünkü gerçek değil bu gülüşler, bu kahkalar…Hepsi sahte değil mi ki? Belki herkes GERÇEK olarak görebiliyordur.Ama ben ben kendimi kandıramam…

Artık ben çaresizliğin simgesi olmuşum ve ona bir tek şey diyorum…

Bırakma beni, bırakma insanlar kötü…Artık dayanamıyorum insanlara, bana çektirdiklerine…Ben ben artık yoruldum insanlar yüzünden…Onların yaptıklarının acısını ben çekmekten yoruldum!Artık ben yoruldum…Susmak ve konuşmak derdime çare değil…Aşk, sevgi derdime çare değil!Ben çaresizliğime çare arıyorum!Ve tek bir gerçek var bu kadar yalanın içinde;

Oda sen…Senin gülüşün, senin sözlerin kısacası herşeyin!…

Sen olsun başkasını istemem…